როგორ მოემზადო გასაუბრებისთვის: ხუთი ისტორია ორმოცი პასუხის ნაცვლად

გასაუბრებისთვის მომზადება ხშირად „ტიპური კითხვების“ სიის დაზეპირებად ესმით. ორმოცი კითხვა, ორმოცი პასუხი, ორი უძილო ღამე.

სინამდვილეში კითხვა ერთია: ამ ადამიანს შეუძლია ჩვენი პრობლემის მოგვარება? დანარჩენი ამის ვარიაციებია — ზოგი უხერხული, ზოგი ჭკვიანური, მაგრამ ყველა ერთსა და იმავეს ამოწმებს. მთელი მომზადება აქედან გამომდინარეობს.

ჯერ გაშიფრე, რას ეძებენ

აიღე ვაკანსია და თითოეული მოთხოვნის გვერდით მიაწერე, რომელი პრობლემა დგას მის უკან. „გუნდის მართვის გამოცდილება“ ჩვეულებრივ ნიშნავს, რომ გუნდი გაიზარდა და ვეღარ მართავენ. „სტრესულ გარემოში მუშაობის უნარი“ ხშირად ნიშნავს, რომ ვადები ირღვევა და ვიღაცამ უნდა დაიჭიროს.

თხუთმეტი წუთის სავარჯიშოა და შენს პასუხებს სულ სხვა მისამართზე მიმართავს.

მერე ხუთი ისტორია

არა ოცი პასუხი — ხუთი რეალური სიტუაცია: მიღწევა, კონფლიქტი, შეცდომა, ვადის ქვეშ მუშაობა და ის, რამაც რაღაც გასწავლა.

თითოეული სამ ნაწილად თქვი: სიტუაცია, რა გააკეთე შენ, რა გამოვიდა. ბოლო ნაწილი რიცხვში. „გავზარდე გაყიდვები“ არაფერს ნიშნავს; „ექვს თვეში 40%-ით, სამი ახალი არხის დამატებით“ — ნიშნავს. თუ ზუსტი ციფრი არ გახსოვს, თქვი შეფასებით და აღნიშნე, რომ შეფასებაა: პატიოსანიცაა და ბუნდოვანებაზე ძლიერიც.

შუა ნაწილს განსაკუთრებით მიხედე — „რა გააკეთე შენ“. ხალხის უმეტესობა აქ ჩვენზე გადადის: ჩვენ გავაკეთეთ, ჩვენ მივაღწიეთ. გუნდურობა კარგია, ოღონდ სამსახურში ერთ ადამიანს იღებენ და ეს ადამიანი შენ ხარ.

ხმამაღლა

ეს ერთადერთი ადგილია, სადაც კატეგორიული ვარ.

თავში ყველა პასუხი გლუვია. ხმამაღლა თქმისას აღმოაჩენ, სად ერევა ენა და სად გრძელდება ისტორია სამ წუთამდე, როცა ორმოცდაათი წამი კმაროდა. ორი გამეორება საკმარისია — სარკე არ არის საჭირო, ჩამწერიც არა.

სავარჯიშო გასაუბრებები კი, ჩემი დაკვირვებით, გადაფასებულია: იმავე სარგებელს იძლევა, ბევრად ძვირად. აქ შეიძლება ვცდებოდე, თუ ინდუსტრია ძალიან სპეციფიკურია და კითხვების ტიპი წინასწარ არ იცი.

ხელფასი და ბოლო ხუთი წუთი

სამი რიცხვი წინასწარ იცოდე: მინიმუმი, რომელზეც დათანხმდები; რეალისტური მიზანი; ბაზრის დიაპაზონი. თუ ადრე გკითხავენ, სრულიად ნორმალურია უპასუხო — „მინდა ჯერ როლი უკეთ გავიგო, შემიძლია დიაპაზონი დაგისახელო?“

დიაპაზონი ერთადერთი რიცხვია, რომელსაც მარტო ვერ გამოთვლი. ჰკითხე იმავე ინდუსტრიაში მომუშავე ნაცნობს ან კარიერულ კონსულტანტს — ორივე გამოდგება, უბრალოდ პირველი უფრო იაფია და მეორე უფრო ზუსტი. თუ უარი ერთსა და იმავე ეტაპზე მეორდება, პრობლემა ჩვეულებრივ მომზადებაში აღარ არის, და კარიერულ სფეროში ისინიც არიან, ვინც კონკრეტულ ინდუსტრიაზე მუშაობს.

ბოლოს, როცა შენ გეკითხებიან კითხვებს: ეს შეფასების ნაწილია და არა თავაზიანობის. სუსტი კითხვაა ის, რომლის პასუხიც კომპანიის საიტზე წერია. ძლიერი კითხვა კონკრეტულია — როგორ გამოიყურება წარმატება ამ პოზიციაზე ექვსი თვის შემდეგ; რა არის ამ როლში ყველაზე რთული; ვინ არიან ის ადამიანები, ვისთანაც ყოველდღე მომიწევს მუშაობა.

მადლობის წერილი კი ოცდაოთხ საათში გააგზავნე. ხუთი წინადადება: მადლობა, ერთი კონკრეტული დეტალი საუბრიდან, ერთი წინადადება იმაზე, რატომ შეესაბამები. იმდენად იშვიათად კეთდება, რომ თითქმის უსამართლოდ მუშაობს.