როგორ მოემზადო გასაუბრებისთვის: ხუთი ისტორია ორმოცი პასუხის ნაცვლად

გასაუბრებისთვის მომზადება ბევრს „ტიპური კითხვების“ სიის დაზეპირებად ესმის: ორმოცი კითხვა, ორმოცი პასუხი და ორი უძილო ღამე.

სინამდვილეში, მთავარი კითხვა ერთია: შეუძლია თუ არა ამ ადამიანს ჩვენი პრობლემის მოგვარება? დანარჩენი კითხვები ამის ვარიაციაა — ზოგი უხერხული, ზოგი ჭკვიანური, თუმცა ყველა ერთსა და იმავეს ამოწმებს. მომზადებაც სწორედ აქედან უნდა დაიწყოს.

ჯერ გაარკვიე, რას ეძებენ

აიღე ვაკანსიის აღწერა და თითოეული მოთხოვნის გვერდით მიუწერე, რომელი პრობლემა დგას მის უკან.

„გუნდის მართვის გამოცდილება“ ხშირად ნიშნავს, რომ გუნდი გაიზარდა და მართვისთვის უფრო მკაფიო სისტემა სჭირდებათ. „სტრესულ გარემოში მუშაობის უნარი“ შეიძლება ნიშნავდეს, რომ ვადები ხშირად ირღვევა და პროცესს ვინმემ უნდა მართოს.

ამ სავარჯიშოს თხუთმეტი წუთი სჭირდება, თუმცა შენს პასუხებს სწორ მიმართულებას მისცემს. აღარ ისაუბრობ მხოლოდ საკუთარ გამოცდილებაზე — აჩვენებ, როგორ შეგიძლია დამსაქმებლის კონკრეტული საჭიროების მოგვარება.

შემდეგ მოამზადე ხუთი ისტორია

არ გჭირდება ოცი მზა პასუხი. მოამზადე ხუთი რეალური მაგალითი:

• მნიშვნელოვანი მიღწევა;
• კონფლიქტური სიტუაცია;
• შეცდომა და მისგან მიღებული გაკვეთილი;
• ვადის ზეწოლის ქვეშ შესრულებული სამუშაო;
• გამოცდილება, რომელმაც პროფესიულად რაღაც გასწავლა.

თითოეული ისტორია სამ ნაწილად ააგე: რა იყო სიტუაცია, რა გააკეთე შენ და რა შედეგი მიიღო შენმა ქმედებამ.

შედეგი შეძლებისდაგვარად რიცხვით დაასაბუთე. „გავზარდე გაყიდვები“ არაფერს ამბობს; „ექვს თვეში გაყიდვები 40%-ით გავზარდე სამი ახალი არხის დამატებით“ კი უკვე კონკრეტული შედეგია. თუ ზუსტი ციფრი არ გახსოვს, გამოიყენე სავარაუდო მაჩვენებელი და აუცილებლად აღნიშნე, რომ ეს შეფასებაა. ეს უფრო სანდოა, ვიდრე ბუნდოვანი პასუხი.

განსაკუთრებული ყურადღება მეორე ნაწილს მიაქციე — რას აკეთებდი შენ. პასუხების დროს ბევრი ადამიანი ავტომატურად „ჩვენ“-ზე გადადის: ჩვენ გავაკეთეთ, ჩვენ მივაღწიეთ. გუნდური მუშაობა მნიშვნელოვანია, მაგრამ პოზიციაზე ერთ ადამიანს იღებენ და უნდა გაიგონ, რა იყო შენი წვლილი.

ივარჯიშე ხმამაღლა

აქ კატეგორიული ვარ: პასუხები ხმამაღლა უნდა თქვა.

თავში ყველაფერი გამართულად ჟღერს. ხმამაღლა საუბრისას კი სწრაფად გამოჩნდება, სად გერევა სიტყვები, სად იკარგება აზრი და სად გრძელდება პასუხი სამ წუთამდე, როცა ორმოცდაათი წამიც საკმარისი იქნებოდა.

ორი გამეორება ხშირად საკმარისია. სარკე არ გჭირდება და არც ხმის ჩამწერი — მთავარი ისაა, რომ საკუთარი პასუხი მოისმინო და ბუნებრივად წარმოთქვა.

ჩემი გამოცდილებით, სავარჯიშო გასაუბრებები ხშირად გადაფასებულია. პირველ ეტაპზე ხმამაღლა ვარჯიში თითქმის იმავე შედეგს იძლევა და ბევრად ნაკლებ დროსა და თანხას მოითხოვს. გამონაკლისია ძალიან სპეციფიკური ინდუსტრია, სადაც კითხვების ფორმატი წინასწარ ცნობილია ან ტექნიკური შეფასება განსაკუთრებულ მომზადებას საჭიროებს.

ხელფასი და გასაუბრების ბოლო ხუთი წუთი

წინასწარ იცოდე სამი მაჩვენებელი: მინიმალური თანხა, რომელზეც დათანხმდები; რეალისტური მიზანი; და ბაზარზე არსებული დიაპაზონი.

თუ ხელფასზე საუბარი ძალიან ადრე დაიწყეს, სრულიად ნორმალურია უთხრა:

> „მინდა, ჯერ როლი და პასუხისმგებლობები უკეთ გავიგო. შეგიძლიათ, თქვენი გათვალისწინებული ანაზღაურების დიაპაზონი გამიზიაროთ?“

ბაზრის დიაპაზონი მარტო ყოველთვის ვერ გამოითვლება. ჰკითხე იმავე ინდუსტრიაში მომუშავე ნაცნობს ან კარიერულ კონსულტანტს. ნაცნობი ზოგად სურათს დაგანახებს, კონსულტანტი კი ხშირად დაგეხმარება შენი გამოცდილების, პოზიციისა და მოლაპარაკების სტრატეგიის შეფასებაში.

თუ უარს მუდმივად ერთსა და იმავე ეტაპზე იღებ, მიზეზი შესაძლოა მხოლოდ ზოგად მომზადებაში აღარ იყოს. ასეთ დროს კარიერული კონსულტაციის სფეროს სპეციალისტი დაგეხმარება იმის გარკვევაში, სად იკარგება შესაძლებლობა: რეზიუმეში, გასაუბრების პასუხებში, ტექნიკურ დავალებაში თუ ხელფასზე მოლაპარაკებისას.

როცა გასაუბრების ბოლოს კითხვების დასმის დრო შენ გეძლევა, ეს ფორმალობა არ არის — ესეც შეფასების ნაწილია. სუსტი კითხვაა ის, რომლის პასუხიც კომპანიის ვებგვერდზე წერია. ძლიერი კითხვა კონკრეტულია:

• როგორ გამოიყურება წარმატება ამ პოზიციაზე პირველი ექვსი თვის შემდეგ?
• რა არის ამ როლში ყველაზე რთული გამოწვევა?
• ვისთან მომიწევს ყოველდღიური თანამშრომლობა?

მადლობის წერილი კი გასაუბრებიდან 24 საათის განმავლობაში გააგზავნე. ხუთი წინადადებაც საკმარისია: მადლობა გადაუხადე, ახსენე საუბრის ერთი კონკრეტული დეტალი და კიდევ ერთხელ აუხსენი, რატომ შეესაბამება შენი გამოცდილება ამ პოზიციას. ეს მარტივი ნაბიჯია, რომელსაც ცოტა ადამიანი დგამს და ამიტომაც ხშირად დამატებით უპირატესობას გაძლევს.