რა არის ბიზნეს კონსულტაცია და როდის არ ღირს მასზე ფულის დახარჯვა

გასულ ნოემბერს ერთმა მეწარმემ ორი თვე გაატარა ფიქრში, ეყიდა თუ არა მეორე ფურგონი. ცხრილები ჰქონდა. ვარიანტები ჰქონდა. ძილი აღარ ჰქონდა. ბოლოს ბუღალტერთან ერთი საათი დაჯდა და პასუხი ორმოც წუთში მიიღო — ფურგონი კი არა, მარშრუტი ჰქონდა არასწორად აწყობილი. მეორე მანქანა იმავე პრობლემას ორჯერ გააძვირებდა.

ეს არის კონსულტაცია. მეტი არაფერი: ზიხარ იმასთან, ვისაც შენი პრობლემა ასჯერ უნახავს, და ერთ საათში იგებ იმას, რასაც მარტო თვეობით ატრიალებდი.

რთული სულ სხვა რამაა.

სამი რამ, რაც კონსულტაცია არ არის

დადასტურება. გადაწყვეტილება უკვე მიღებული გაქვს და გინდა, გამოცდილმა ადამიანმა თავი დაგიქნიოს. სურვილი გასაგებია. ორი პრობლემაა: ჯერ ერთი, ძვირი ჯდება; მეორეც, თუ ექსპერტი კარგია, თავს არ დაგიქნევს.

შესრულება. „მინდა, ვინმემ დამიწეროს ეს ხელშეკრულება“ — ეს მომსახურებაა. საათი გეტყვის, რა უნდა ეწეროს და რატომ; დაწერას ცალკე შეუკვეთავ.

„მითხარი, რა ვქნა“ — მონაცემების გარეშე. თუ არ იცი, თვეში რამდენს ყიდი და ვის, ექსპერტი შენს გაყიდვებზე ვერაფერს გეტყვის. სამაგიეროდ ლამაზად ისაუბრებს ზოგადად. ორივესთვის უსიამოვნო საათია.

აქ ერთ რამეს ვუშვებ. ხანდახან თავად არ იცი, კითხვა გაქვს თუ არა, და პირველი ორმოცი წუთი სწორედ იმაზე მიდის, რომ კითხვა ჩამოყალიბდეს. ეს დაკარგული ფული არ არის — უბრალოდ წინასწარ იცოდე, რომ ასე იქნება, და საათს სხვა მოლოდინით შეხვდი.

რა გამოსდის ყველაზე კარგად

კონკრეტული არჩევანი ორ ვარიანტს შორის, სადაც შეცდომა ფულს ან დროს გიღირს:

• ინდმეწარმე თუ შპს — და რატომ სწორედ ახლა
• პროდუქტი გაქვს, გაყიდვები არა: ფასშია პრობლემა, არხში თუ თავად შეთავაზებაში
• პარტნიორთან შეთანხმებას წერ და გინდა იცოდე, რომელი პუნქტი გენანება წელიწადში
• რიცხვები არ იყრება და საკუთარ ცხრილს ვეღარ ენდობი

ეს ოთხი ოთხ სხვადასხვა კარზეა — ბიზნესი, გადასახადები, სამართალი — და თუ ჯერ ვერ არჩევ, რომელზე დააკაკუნო, ესეც სავსებით ნორმალური საწყისი კითხვაა.

საათი მოკლეა და ნახევარი კონტექსტს მიაქვს

ეს ყოველთვის ასეა. შეცვლა მხოლოდ შენ შეგიძლია.

დაწერე ერთი წინადადება: „მინდა გადავწყვიტო, X თუ Y“. გაუგზავნე ექსპერტს მიმოწერაში, ჯავშნის შემდეგ, სანამ შეხვედრის დღე დადგება — თან ის რიცხვები, რაც ხელთ გაქვს: ბრუნვა, ხარჯი, კლიენტების რაოდენობა, ვადა. თუ ერთ წინადადებას ვერ წერ, ჯერ კითხვა არ გაქვს; ჯავშანი ერთი კვირით გადადე და დაწერე.

ბოლო ხუთი წუთი კი ერთი კითხვისთვის დაიტოვე: „შენ რომ ჩემს ადგილას იყო, ხვალ დილით პირველ რას გააკეთებდი?“ პასუხი ხშირად წინა ორმოცდაათ წუთზე მეტს ღირს.

ფასზე მოკლედ

ფასს ექსპერტი თავად ადგენს და პროფილში წინასწარ ხედავ. სხვაობა გამოცდილებაშია და არა საათის სიგრძეში — ერთი და იგივე საათი სხვადასხვა ადამიანთან სხვადასხვა რამეს ღირს.

საზომი მარტივია: რაც უფრო ძვირი დაგიჯდება შეცდომა, მით ნაკლები აზრი აქვს იაფ არჩევანს. ხელშეკრულებაზე, რომელიც სამ წელს იმუშავებს, იურისტთან ერთი საათი მთელი ისტორიის ყველაზე იაფი ნაწილია.