მცირე ბიზნესის სტატუსი: 1% მარტივია, პირობები — არა
„გავხსნი ინდმეწარმეს, ავიღებ 1%-ს და მორჩა“ — ხშირად მართლაც ასეა. ზოგჯერ კი ადამიანი წელიწადში იგებს, რომ სტატუსი თავიდანვე არ ეკუთვნოდა.
ყველაზე ძვირი შეცდომა, რომელსაც ამ სტატუსთან დაკავშირებით ვხვდები, პირველ თვეში არ ჩანს. ის მეთოთხმეტეში ჩნდება.
ადამიანი ხსნის ინდმეწარმეს, იღებს სტატუსს, წელიწადს იხდის 1%-ს, სინდისი სუფთა აქვს. მერე ვიღაც ეკითხება: „შენი საქმიანობა ხომ არ არის იმ ჩამონათვალში, რომელზეც სტატუსი არ ვრცელდება?“ — და იწყება ის საუბარი, რომელიც არავის უნდა ჰქონდეს.
დავიწყოთ იმით, რაზეც კამათი არ არის.
რას ნიშნავს ეს სტატუსი
მცირე ბიზნესის სტატუსი ეძლევა ინდივიდუალურ მეწარმეს — შპს-ს არა — და ბრუნვას 1%-ით ბეგრავს ჩვეულებრივი 20%-იანი საშემოსავლოს ნაცვლად. ავტომატურად არ ჩნდება: შემოსავლების სამსახურში ითხოვ და კონკრეტული თარიღიდან ამოქმედდება. ძირითადი ზღვარი, რომელსაც ყველა ასახელებს — წლიური ბრუნვა 500 000 ლარამდე.
ეს ნაწილი ყველგან წერია. ახლა ის, რაც ხშირად აკლია.
საქმიანობის ტიპი — აქ წყდება ყველაფერი
სტატუსი ყველა საქმიანობაზე არ ვრცელდება. არსებობს ცალკე ჩამონათვალი, რომელზეც ის არ მოქმედებს, და ამ ჩამონათვალში, სხვა საქმიანობებთან ერთად, საკონსულტაციო მომსახურებაც ფიგურირებს.
გაითვალისწინე, რას ნიშნავს ეს პრაქტიკულად. ადამიანი, რომელიც თავს თავისუფალ სპეციალისტად თვლის და კონსულტაციებით ირჩენს თავს, სავარაუდოდ ზუსტად იმ ზონაშია, სადაც 1% არ იმუშავებს — მაშინაც კი, როცა მისი ბრუნვა ლიმიტს ახლოსაც არ არის.
ამიტომ თანმიმდევრობა ასეთია: ჯერ საქმიანობის კოდი, მერე განაცხადი. ერთი კითხვაა და მთელ წელს გიხსნის. თუ პასუხი ორაზროვნად მოგეჩვენა, წერილობით სთხოვე — ზეპირი დამშვიდება შემოწმებისას არაფერს აკეთებს.
კიდევ სამი ადგილი, სადაც ფეხი ცურავს
ბრუნვა მოგება არ არის. 1% ბრუნვიდან ითვლება და არა შემოსავალს გამოკლებული ხარჯიდან, ამიტომ დაბალმარჟიან საქმეზე ეს ერთი პროცენტი მოგებიდან 10%-ზე მეტიც კი შეიძლება აღმოჩნდეს. მაღაზიისთვის, რომელიც დიდ ბრუნვას აქცევს და მარჟას თითქმის არა, ეს არსებითი განსხვავებაა — და ხშირად სწორედ ის განსხვავებაა, რომლის გამოც სტატუსი აზრს კარგავს.
დღგ სულ სხვა კარია. მცირე ბიზნესის სტატუსი დღგ-სგან არ ათავისუფლებს. 12 კალენდარული თვის განმავლობაში 100 000 ლარის გადაცილებისას დღგ-ს გადამხდელად რეგისტრაცია სავალდებულო ხდება, და ეს ორი ზღვარი ერთმანეთს არ ცვლის. ორივე ცალკე დაითვალე.
ლიმიტი მოულოდნელად არასოდეს დგება. 500 000-ის გადაცილების შემდეგ განაკვეთი იზრდება და სტატუსი შემდგომში უქმდება; მოულოდნელი მხოლოდ იმისთვის ხდება, ვინც ბრუნვას წლის ბოლოს თვლის. ჩვეულებრივი ცხრილი, თვეში ერთხელ შევსებული, სავსებით საკმარისია — და დეკემბერში აღარ მოგიწევს იმის გარკვევა, რომელ თვეში გადაცდი.
ბოლო ორი აზრი
თუ შპს გაქვს, ეს სტატუსი შენზე საერთოდ არ ვრცელდება: იქ სხვა ლოგიკაა და დივიდენდზე ცალკე განაკვეთი მოქმედებს. თუ ინდმეწარმე ხარ და 1%-ს იხდი, დოკუმენტები მაინც შეინახე — შემოწმებისას ბრუნვის დადასტურება შენი საქმეა და დაბალი განაკვეთი აქ არაფერს ამსუბუქებს.
და მთავარი: ზემოთ დაწერილი ორიენტირია, არა ცნობა. საგადასახადო წესები დადგენილებებით იცვლება და ასეთი ტექსტი კანონმდებლობაზე ნელა ბერდება. სანამ რომელიმე ციფრზე გადაწყვეტილებას მიიღებ, გადაამოწმე rs.ge-ზე ან დაუთმე ერთი საათი ბუღალტერს — გაცილებით იაფია, ვიდრე მეთოთხმეტე თვე. სფეროს დანარჩენი ექსპერტები საგადასახადო კონსულტაციაშია.