მარკეტინგის ბიუჯეტი მცირე ბიზნესისთვის: ერთი არხი, არა ხუთი

„რამდენი უნდა დავხარჯო მარკეტინგზე?“ — ამ კითხვას პასუხი არ აქვს, სანამ არ იცი, რამდენის გადახდა შეგიძლია ერთ კლიენტში.

ვთქვათ, პატარა კაფე გაქვს. საშუალო ჩეკი 45 ლარია და ხუთიდან ერთი ბრუნდება — ესე იგი ახალი ადამიანი შენთვის ერთ ჩეკზე მეტს ღირს. ეს ორი რიცხვი, ჩეკი და დაბრუნებადობა, ადგენს ჭერს: რამდენს გაუძლებ მოზიდვაზე ისე, რომ მაინც აწყობდეს. ბიუჯეტი ამის შემდეგ ჩნდება, არა მანამდე.

პირველი 1000 ლარი

გაფანტვა ყველაზე გავრცელებული და ყველაზე ძვირი შეცდომაა. 200 ლარი ხუთ არხზე ხუთივეს არასაკმარის მოცულობას აძლევს; ბოლოს დაასკვნი, რომ არცერთი არ მუშაობს, თუმცა სინამდვილეში არცერთი არ გამოგიცდია.

აირჩიე ერთი — იმ პრინციპით, სად არიან უკვე შენი ადამიანები. კაფესა და სილამაზის სალონს ლოკალური ძებნა და რუკები სჭირდება, სოციალური მერე. B2B-ს პირდაპირი კონტაქტი და რეკომენდაცია, სანამ რეკლამაზე გადახვალ. თუ ხალხი უკვე ეძებს იმას, რასაც ყიდი, ძებნაში იყიდე ადგილი და არა ლენტში, სადაც შენზე არავის უფიქრია. სამართლიანობისთვის: ამ არჩევანზე მარკეტინგის სფეროში ორი ადამიანი სამ სხვადასხვა პასუხს მოგცემს. ესეც ნორმალურია — ოღონდ ერთი აირჩიე.

რას ზომავ

მოწონებებს არა. სამ რიცხვს: რამდენი დახარჯე, რამდენი მიმართვა მიიღე, რამდენი გახდა კლიენტი. აქედან გამოდის ერთი კლიენტის ფასი — ერთადერთი ციფრი, რომელსაც ამ ისტორიაში მნიშვნელობა აქვს. თუ იმ ჭერზე დაბალია, გაზარდე ბიუჯეტი. თუ მაღალია, ჯერ შეთავაზებას მიხედე.

და ის, რასაც ყველაზე ხშირად ვამბობ და ყველაზე ნაკლებად მისმენენ: თუ ხალხი მოდის და არ ყიდულობს, ეს მარკეტინგის პრობლემა არ არის. ეს ფასია, შეთავაზება ან ნდობა. ბიუჯეტის გაზრდა ასეთ დროს დანაკარგს აჩქარებს, სხვას არაფერს — და თუ ვერ არჩევ, სამიდან რომელია, მარკეტოლოგთან ერთი საათი იმაზე იაფია, ვიდრე მეორე შემთხვევითი ათასი.

შემოწმება ერთ საღამოში ჯდება: მიწერე ხუთ ადამიანს, ვინც არ იყიდა, და სთხოვე ერთი წინადადებით თქვან რატომ.

ეს ხუთი პასუხი ჩვეულებრივ უფრო ღირებულია, ვიდრე მომდევნო 1000 ლარი.